دنیا رم اگه بدی دلم ازت صاف نمیشه

تو برو از این به بعد تنهایی یاورم میشه

نگو دیگه دوست دارم محال باورم بشه

حیف قلبم که یه روزی دادمش به تو امانت

چشمای بارونی من کرده بود به عشق تو عادت

حیف قلبم که یه روزی دادمش به تو امانت

چشمای بارونی من کرده بود به عشقت عادت

به خدا جهنمم جایی واسه تو نداره

حیف آتش که بخواد روی سر تو بباره

حرف من همینه که برو پی کار خودت

هر چی درد و غم غصست همگی مال خودت

حالال حقت بری یه گوشه ای زار بزنی

از غم نبودنم هی داد و فریاد بزنی

از خدا اینو می خوام همیشه آواره بشی

واسه درمون دلت دنبال راه چاره شی